Pilləkənləri dusərkən,gozum səmaya satasdı.Goy uzundə 1 dənə həsrətli ay birdəki, minlərcə ulduz var idi ayın ətrafında onlarda günəşin şəfəqini deyildə gecənin qaranlığını seçmişdilər.
Amma mən səni seçmişdim.Sən mənim günəşim idin hər zaman parlaqlığınla gözümü qamaşdıran,sən mənim ulduzumsan minlərcə insanın arzularının gizli qaldıgı ulduzum,sən mənim ayım idin qaranlıq gecəmi aydınladan.Sən mənim dünyam idin.Məni yalnızlıqla yoldaş etmişdin mənsə 1 uşaq kimi sənin xəyalını qurub onun gozəlliyi ilə yasayırdım.Tənhalığı deyildə 1 gün qovuşmaq xəyalı ilə ovsunlayırdım ozumu.
Dünyanın ən xoşbəxti hesab edirdim oysaki nə biləydim ən bədxəti mənəm.Sən mənim deyilkən mən səni qəlbimə tutsaq etmişdim.Yalnız idim nə məni başa düşən nədə dərdimi dediyim var idi.Ürəyimi heç kesə aça bilmirdim çünki anlamırdılar ötüb keçər deyirdilər başa düşmürdülər ki bu məhəbbət qanıma qəlbimə işləyibdir neyləsəmdə unuda bilmirdim onu.Vaxt zaman keçir məhəbbətim köksümədə yerləşmirdi mən həyat deyildə onu sevmişdim o məndən çox uzaqlarda idi ay kimi amma onu görürdüm.Ürəyim gəlmirdi qarşısına keçim MƏN UNUDA BİLMƏDİM SƏNİ deməyə.Qorxuram onu başqalarının almasından o mənim birdənəm idi axı.Həyatım boyu bir tək insanı sevdim və ona bağlandım.Nə olursa olsun Unutmayacam səni.